import_export time pin-drop map info close plus new-window texture engelsiz klima wifi iconfinder_usb_925801 bisiklet iconfinder_Wheelchair_Accessible_751069 ring-hat ekspres-hat tek-bilet cift-bilet metrobus vapur tren metro havalimani hastane hastane tarife hattipi arrow-line-up arrow-line-down arrow-line-left arrow-line-right arrow-left arrow-right arrow-dropdown home navigation menu-location menu-map menu-card menu-stars menu-more search facebook twitter instagram youtube vine linkedin rss delete playlist_add loop list whatsapp Layer-1 phone format_list_bulleted call-center

İETT ve Boğaziçi Yönetim AŞ. iş birliği ile 1920’lerden günümüze şehir içi ulaşımında hizmet veren ve İstanbul ile özdeşleşen 8 ulaşım aracı, Kemerburgaz Kent Ormanı’nda İstanbullular ile buluşuyor. Kent Ormanı’nda açık alanda sergilenen nostaljik araçlar, 2 ay süreyle ücretsiz ziyaret edilebilecek.

“Nostalji Ormanda” konsepti ile İstanbulluların ilgisine sunulan sergi ile tarihten günümüze büyük değişimler geçiren kent içi ulaşım araçlarının tanınması amaçlanıyor. Sergiyi ziyaret edecek İstanbullular kentin hatıralara karışmış, her bir köşesinde anılar birikmiş otobüslerini yeniden görme, dokunma şansına sahip olacak. 

Her biri milyonlarca İstanbullunun belleğinde yer edinen 8 araç ve çalıştıkları güzergahlarla ilgili detaylar da araç önlerindeki bilgi tabelalarında yer alıyor.

Sergilenen 8 araç ve özellikleri şu şekilde:

1- 1927 model RENAULT-SCÉMİA:

Fransız yapımı araç, Beyazıt Meydanı ve Eminönü arasında hizmet vermişti. 1927 yılında tramvay şebekesine destek ve alternatif taşımacılık yapmak üzere Fransa’dan 4 adet Renault-Scémia otobüs satın alındı. 21 Ekim 1927 sabahından itibaren 5 kuruşluk bilet ücreti karşılığında “Beyazıt Meydanı-Bakırcılar-Fuat Paşa- Mercan-Fincancılar-Sultan Hamam-Eminönü Eski Postane” arasında sefere başladı.

2- 1943 model SCANİA-VABİS

Araç, kamyon şasisi üzerine Türk-İsveç ortak imalatıyla üretildi.  2. Dünya Savaşı yıllarında dış ülkelerden otobüs temin edilememesi üzerine, İETT idaresi tarafından İsveç’ten 15 adet kamyon ithal edildi. Bu kamyonların kasaları çıkarılarak kapalı kabinler monte edildi ve otobüs haline getirildi. Modifiyeli araçlar 1943 yılı Nisan ayında hizmete girdi. 15 otobüslük filo 1943-49 yılları arasında 6 yıl boyunca İstanbul halkına hizmet verdi. Ortalama 30 kişi alabilen bu araçlar, savaş yıllarında İstanbullulara verilen otobüs hizmetinin aksamasının önüne geçti.

3- 1951 model BÜSSİNG 5500 TU.10

Batı Almanya imalatı Büssing-Trambus 5500-6000 model otobüsler, 1951-52 yılları arasında Federal Almanya’dan satın alındı. Büssingler’in dış cephelerine boyanan hâkim renk “vişne çürüğü” ve geri kalan kısımlarıysa parlak “altın sarısı”ydı. Büssing 5500 ve 6000 modellerinin boyu 9.00 metre, eni 2.45 metre ve yerden yükseklikleri de 2.93 metreydi. Almanya’dan satın alınan Büssing-5500’ler her biri toplam 33 bin liraya mal oldu. Büssing otobüsler, 1980 yılında 29 yaşındayken servisten çıkartıldı.

4- 1958 model MERCEDES-BENZ O321H-L

Batı Almanya imalatı Mercedes-Benz O321H-L model otobüsler İETT İdaresi’ne 1958 yılında katılmaya başladı. Otobüsler ilk hizmete girdikleri yıllarda genellikle prestij hatlar olarak kabul edilen hatlarda çalıştırıldı. İlerleyen süreç içinde filoya takviye yeni araçların katılmasıyla beraber eskiyen Mercedesler, İstanbul’un çeşitli uç semtlerine kadar yolcu taşımaya başladı. Filonun tamamı 22 yıllık ömürleri boyunca kentin Avrupa yakasında ve Şişli, Levent, Pazartekke garajlarına bağlı şekilde hizmet verdi.

5- 1968 model LEYLAND LEVEND MCW 45/34

İngiltere’nin Leyland firmasından 300 adet alınan MCW 45-34 model otobüsler, 1968’in Ekim ayından itibaren peyderpey servise konuldu. Leyland-Levend MCW 45-34 modeli dünyada yalnızca 300 adet imâl edildi. Kendilerine özgü dizaynları, yarı-otomatik vites tertibatları, ışığı geçiren ancak ısıyı engelleyen özel camları, geniş arka sahanlıkları, rahat koltukları ve şık görünümleriyle İstanbullular tarafından kısa sürede sevilerek benimsendi. Leylandlar 24 yıl boyunca hizmet verdikten sonra 15 Aralık 1992’de hizmet dışı bırakıldı.

6 - 1957 model SKODA RO-706 – II

Skoda-RO 706'ların ikinci partisi olan 200 otobüs, daha önceden alınması plânlanan Mercedes'lerin yerine 1957’de İETT filosuna katıldı. 351-550 arasında numaralandırıldılar. Yeni Skoda’ların 1956’da alınan ilk partisinden birtakım farklılıkları göze çarpmaktaydı. Son camları çeyrek daire formunda olmayıp, dikdörtgen şekilde dizayn edilmişlerdi ve ayrıca ilk alınanlardan 4.000 TL. de daha pahalıydılar. Beheri 56.000 TL’ye maloldu. Arkada ve ortada kapıları bulunmaktaydı. Yine şoförün yanındaki davlumbaz çıkıntısı göze çarpmaktaydı. Ayrıca ilk grup Skodalar gibi, çepeçevre bir beyaz kuşak boyama şekli yerine, dış cepheleri daha düz bir tarzda boyalıydılar. Araçların ortasına kadar pencere altları sınır olacak şekildeki kırmızı renkleri, buradan itibaren çeyrek daire şeklinde aşağıya inerek, en arkada tamamen sonlanmaktaydı. Arka cepheleri krem rengindeydi.

200 otobüslük yeni araçlara iyice ferahlayan İETT, Scania-Vabis ve diğer eski araçlarını tamamen hurdaya ayırdı. Filo 466 otobüslük bir büyüklüğe ulaştı. Tahmin edilebileceği gibi, 1957 yılının sonunda, araç parkının üçte ikisi Skoda’lardan meydana gelmekteydi. İstanbul’un her iki yakasında da bütün hatlarda servislere verildiler. 1972 yılına kadar 154 fireyle gelen Skoda’ların ikinci partisinin o yıl hizmet verenlerinin adedi 46 idi. 1973-74'de seferlerden peyderpey çekildiler. 1978’de yayınlanan filo dağılımına göre, İETT’nin elinde Skoda-RTO Max modelleri haricinde Skoda bulunmamaktaydı.

7- 1983 model MAN SL-200

1983-86 yılları arasında İstanbul’da üretilen MAN SL-200 model otobüsler çeyrek asırdan fazla bir süre çalıştılar. 2501-3150 arası numara verilen 650 solo otobüslük filo, kentin hemen hemen tüm hatlarında servise çıkarıldı.

8- 1943 model GAZAOILLE-WHITE

1931'de İETT'nin almış olduğu ilk belediye otobüsleri olan Renault-Scemia'lar II. Dünya Savaşı'nın başladığı yıla kadar hizmet verdiler. Ancak savaşın başlamasıyla birlikte, yedek parçalarının temin edilmesinin imkânsızlığı ve araçların eskimesi üzerine eldeki 3 Renault-Scemia da filodan çıkartıldılar. Bunun üzerine İETT İdaresi'nin elinde hiç otobüs kalmadı. Şehiriçi ulaşım yine eskisi gibi tramvaylarla gerçekleştirilmeye başladı. Yeni otobüs alımı konusunda birkaç defa ihale yapılmasına rağmen, bu girişimlerden herhangi bir müspet sonuç alınamadı.

En sonunda mutabakata varılarak, 1942'nin sonlarına doğru 23 adet Gazaoille-White marka otobüs Birleşik Amerika'ya sipariş edildi ve bu otobüslerden ilk partiyi oluşturacak olan  9 otobüs, parçalar halinde ve sandıklar içinde 27 Şubat 1942'de vapurla yola çıkarıldı. Ancak savaşın şiddetlenmesinden dolayı, malzemeler Türkiye'ye getirilemeyerek İskenderiye Limanı’nda bırakıldılar. 1943 senesine gelindiğinde, sandıklar çok zor koşullar altında İstanbul'a getirildiler ama sandıkların bazılarının tahrip olduğu ve bazı parçaların kayıp olduğu tespit edildi. Gümrükten çekilen malzemelerin derhal montajına başlandı ama Birleşik Amerika'nın imalatı durdurması yüzünden, sadece 9 adet Gazaoille-White marka otobüs hizmete alınabildi. Geri kalan 14 adedi ise maalesef heba oldu, gitti. Bunların çalışacakları alternatif hatlar açıldı ve servise girdiler. İlk Renault’lar 1-4 arası kapı numarası aldıklarından, bunlara da; 6-22 arasında çift rakamlarda filo numaraları verildi. 1947’de 2 Gazaoille-White hurdaya ayrıldı. Ardından toplu alımla Scania-Vabis’lerin filoya katılmasıyla birlikte, kalan 7 adedi de 1948’in sonunda servislerden çekildiler.1990-1994 yılları arasında Macaristan’dan ithal edilen 1149 adet solo Ikarus 260.25 model otobüs, kentin uzun bir süre yükünü çekti.

Bu haber 1289 kez okundu